persianweblog persianblog
از من ... برای تو

 

من فکر ميکنم هر خانه ای موسيقی خاص خودش را دارد که اصليترين ساز آن صدای ساکنين آن خانه است . آهنگ اين صداها به هر خانه ای نيرو و حيات می بخشد و اگر روزی به هر دليلی يکی از اين صداها در اين کنسرت خانوادگی نباشد ٬ خانه بخشی از نيرو و حيات خود را از دست ميدهد و انگار يک جورهايی تقارن زندگی در آن خانه به هم می ريزد . در چنين شرايطی مشکل ميتوان برای خيلی کارها از جمله نوشتن تمرکز کرد !
هميشه فکر ميکردم اگر همسرم (که از پديده وبلاگ نويسی دل خوشی ندارد) در خانه نباشد ٬ نوشتن ياداشتها کار آسانتری خواهد بود ولی حالا که در سفر است می فهمم که صدای طنز آميز او وقتی که از من و وبلاگم انتقاد ميکند (انتقادی کاملا کوبنده چون او اصلا مطالب را نمی خواند !!!!) به نوعی بخشی از موسيقی ذهنی من در موقع نوشتن ياداشتهايم شده و بدون آن مشکل ميتوانم بنويسم .
همسرم ! موسيقی خانه ما بدون تو کامل نيست . کی به خانه برميگردی ؟ 

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ٥ اردیبهشت ۱۳۸۳ - غزل